Rower elektryczny Eskute ciągnie przyczepę o masie 30 kg

Jako YouTuber zajmujący się tematyką rowerowych przyczep mieszkalnych (biwakowanie z rowerem elektrycznym i spływy kajakowe), a także wypożyczający wysokiej jakości pedeleki oraz rowerowe przyczepy mieszkalne B-Turtle, zastanawiałem się, czy podczas jazdy z rowerową przyczepą mieszkalną lub ogólnie z przyczepą rowerową rzeczywiście potrzebny jest wysokiej jakości, a tym samym drogi pedelek.

Oczywiście można też ogólnie argumentować, że jeśli się tylko chce, wszystko jest możliwe. Pytanie brzmi jednak: czy sprawia to przyjemność, czy w pewnym momencie staje się udręką? Każdy musi zdecydować o tym samodzielnie!

Osobiście, mając już 43 lata, zdecydowanie bardziej doceniam sytuacje, gdy szczególnie na podjazdach lub przy jeździe pod wiatr wspomaganie silnika chroni mnie przed zejściem z roweru i jego pchaniem. Po prostu daje to znacznie więcej przyjemności.

Przejdźmy teraz do roweru elektrycznego Eskute z silnikiem w tylnej piaście i akumulatorem o pojemności 450 Wh:

Na trasę testową wybrałem wycieczkę o długości około 65 km i sumie podjazdów wynoszącej 400 metrów.

Zamiast rowerowej przyczepy mieszkalnej ciągnąłem przyczepę Burley (około 7 kg) z namiotem, wyposażeniem biwakowym i prowiantem (około 10 kg).

Ponieważ na podstawie teoretycznego zasięgu uznałem, że przy mojej kondycji 450 Wh może nie wystarczyć na 65 km i 400 metrów podjazdów, do przyczepy włożyłem stację zasilania o pojemności 1000 Wh (10 kg) oraz moduł solarny o mocy 120 W (3,5 kg).

Te dodatkowe watogodziny powinny zdecydowanie wystarczyć, aby przejechać Eskute nawet trasę powrotną o długości kolejnych 65 km, przez wszystkie wzniesienia, bez konieczności pchania roweru.

Przyzwyczajony do używanych przeze mnie w wypożyczalni pedeleków o pojemności 1120 Wh, które kosztują jednak około 4 razy więcej niż rower Eskute, od początku jechałem na 2. poziomie wspomagania i od razu bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie dobre przyspieszenie, jakie oferuje niewielki silnik w tylnej piaście.

Zaplanowana trasa została sklasyfikowana przez Komoot jako trudna. Dzięki temu rower, wraz z dodatkowym obciążeniem w postaci przyczepy, można było przetestować również w bardziej ekstremalnych warunkach.

Widelec amortyzowany był ustawiony jak na moje potrzeby dość miękko. Mogłem to jednak skorygować, po prostu obracając pokrętło regulacyjne widelca i dostosowując ustawienia do swoich potrzeb.

Niezależnie od tego, czy jechałem po bruku, czy po drogach szutrowych, rower prowadził się całkowicie poprawnie.

Muszę jednak koniecznie wspomnieć, że pod siodełkiem zamontowałem amortyzowaną sztycę. Powodem było to, że ze względu na dość mały rozmiar ramy sztycy nie dało się wysunąć wystarczająco wysoko przy moim wzroście wynoszącym 182 cm. Dzięki zamontowanemu przeze mnie elementowi amortyzującym siodełko miałem nawet jeszcze zapas regulacji.

Po około 10 km, na podjeździe, zgasła pierwsza kreska wskaźnika akumulatora. W porównaniu z drogimi rowerami, z których zwykle korzystam, nastąpiło to dość szybko, ponieważ w tamtych rowerach dzieje się to najwcześniej po 25 km porównywalnej trasy. Gdy po podjeździe zaczęła się jazda w dół, nagle ponownie pojawiło się wszystkie 5 kresek wskaźnika akumulatora. Wynika to prawdopodobnie z różnicy napięcia akumulatora, które pod obciążeniem jest niższe niż bez obciążenia. Dla mnie wymagało to jedynie zmiany przyzwyczajeń, ponieważ w znanym mi systemie Bosch poziom akumulatora nie przeskakuje w ten sposób. Zdarzało się również, że podczas długich podjazdów o średnim nachyleniu wynoszącym około 10% wskaźnik akumulatora pokazywał tylko 2 kreski, a chwilę później, podczas zjazdu, ponownie 4 kreski.

Po przejechaniu około 48 km, częściowo po naprawdę trudnych nawierzchniach, zrobiłem sobie przerwę na kawę i przy okazji doładowałem z energii słonecznej zarówno rower elektryczny, jak i stację zasilania. (Akumulator Eskute pokazywał w tym momencie 2 kreski, a na podjazdach tylko jedną kreskę)

Po nieco ponad 40 minutach ładowania ponownie pojawiły się 3 kreski, które powinny wystarczyć na pozostałe 17 km - tak przynajmniej myślałem! =)

Od tego momentu jechałem zasadniczo nieco oszczędniej. Oznacza to, że podczas zjazdów, a także na płaskich i dobrze utwardzonych drogach całkowicie wyłączałem wspomaganie. Pedelek nie miał dla mnie odczuwalnej przewagi nad zwykłym rowerem, ale jego zaletą była możliwość włączenia wspomagania silnika podczas jazdy pod górę.

Krótko przed celem, po kilku porządnych podjazdach, wskaźnik akumulatora ponownie pokazywał 2 kreski, a podczas jazdy pod górę 1 kreskę. Wtedy doświadczyłem również granicznych możliwości silnika w tylnej piaście, ponieważ ostatnie wzniesienie było tak strome (zgodnie ze znakiem ostrzegawczym rowerzyści muszą tutaj właściwie zejść z roweru ze względu na ekstremalne nachylenie), że mogłem jechać tylko bardzo powoli i na stojąco. Silnik nie zapewniał już w tym miejscu odczuwalnego wspomagania, jednak mimo wszystko, z ogromnym wysiłkiem, pokonałem podjazd bez schodzenia z roweru. W tym przypadku przydałoby się mniejsze przełożenie w układzie zmiany biegów albo jednak silnik centralny, który zapewnia dobre wspomaganie również przy małej prędkości.

Po dotarciu na miejsce przez noc w pełni naładowałem Eskute za pomocą stacji zasilania.

Dzień później wracałem niemal tą samą trasą, tylko z mniejszą sumą podjazdów, ale za to przy silniejszym wietrze czołowym.

Ponieważ teraz lepiej potrafiłem ocenić, na jak długo wystarcza 450 Wh w określonych warunkach, zasadniczo nieco zmieniłem sposób jazdy.

Na płaskich odcinkach jechałem bez wspomagania albo najwyżej na 1. poziomie, z maksymalną prędkością 15 km/h. Na podjazdach w zupełności wystarczały zwykłe poziomy 2 lub 3.

Przy takim sposobie jazdy przejechałem całą trasę o długości 65 km na jednym ładowaniu akumulatora, a na wskaźniku pozostały jeszcze 2 kreski!

Po drodze zrobiłem jeszcze kilka krótkich przerw, aby zrobić kilka pamiątkowych zdjęć pięknych miejsc.

Całą trasę udokumentowałem również na nagraniu wideo, które można znaleźć na moim kanale YouTube:

E-Bike Camping & Kajaktouren!

Wnioski:

Eskute to zdecydowanie pedelek o korzystnym stosunku jakości do ceny!

Do jazdy z przyczepą polecałbym jednak silnik w piaście tylko w ograniczonym zakresie, ponieważ na stromych podjazdach ma on ogromne wady w porównaniu z silnikiem centralnym. 450 Wh zalecałbym raczej na trasy do 40 km. Osoby, które chcą pokonywać dłuższe odcinki i nie zamierzają oszczędzać na wspomaganiu, powinny wybrać wariant o większej pojemności akumulatora albo mieć ze sobą zapasowy akumulator.

Obciążenie przyczepą wynoszące 30 kg nie stanowiło żadnego problemu. Hamulce mechaniczne również dobrze się spisały (po odpowiednim dotarciu). Hamulce hydrauliczne są oczywiście lepsze, ale także droższe. Z mojego punktu widzenia przy obciążeniu przyczepą większym niż moje 30 kg byłyby wręcz konieczne!

Podczas trasy testowej nie wystąpiły żadne usterki, poza wyczuwalnym i słyszalnym stukaniem w lewym pedale. Udało mi się je usunąć za pomocą oleju penetrującego.

Oczywiście jest całkiem możliwe, że komponenty montowane w rowerach z tego przedziału cenowego psują się szybciej niż elementy wyższej jakości i droższe, ale każdy powinien mieć tego świadomość!

Ogólnie uważam Eskute za dobry pedelek dla początkujących, przeznaczony dla osób szukających dobrego stosunku jakości do ceny w niższym segmencie cenowym. Eskute to dobry wybór zarówno dla osób jeżdżących okazjonalnie, jak i dla nastolatków.

Jako osobę testującą poprosiłem sąsiada (13 lat), aby przejechał się tym rowerem. Był wyraźnie zachwycony i uśmiechał się od ucha do ucha. Według niego nie jeździł jeszcze fajniejszym rowerem. Był to jednak również jego pierwszy prawdziwy pedelek.

Osoby, które dużo i regularnie jeżdżą w trudnych warunkach, powinny mimo wszystko sięgnąć głębiej do kieszeni i wybrać silnik centralny oraz większą pojemność akumulatora!

Rower nie jest odpowiedni dla osób szczególnie wysokich! Przy moim wzroście wynoszącym 182 cm jest to rozwiązanie na granicy komfortu! Nie wiem jednak, czy obecnie dostępne są również większe rozmiary ramy.