Eskute Voyager: tani rower elektryczny w praktycznym teście

E-rower górski za niewiele ponad 1000 euro. Czy może być partnerem na dłużej - czy nadaje się tylko na jednodniową przejażdżkę? Chcieliśmy to sprawdzić i intensywnie przetestowaliśmy produkt jednej z obecnie odnoszących największe sukcesy tanich marek w Niemczech: Eskute Voyager za 1099 euro.

Autor: Rudolf Huber

Jedna z przyczyn niskiej ceny ujawnia się jeszcze przed pierwszym metrem jazdy: ten pojazd na kołach 27,5 cala można zamówić wyłącznie online. Jest wysyłany z centralnego magazynu chińskiego producenta w Polsce i dociera w dużym pudle około czterech dni po zamówieniu. Eskute obiecuje 90-procentowy montaż wstępny.

To się zgadza, ponieważ oprócz kierownicy, przedniego koła, siodełka (z solidnym szybkozamykaczem), podpórki bocznej i pedałów trzeba zamontować już tylko plastikowe „błotniki” oraz przykręcić bardzo jasno świecącą przednią lampę LED. I to - proszę się nie dziwić - za pomocą dołączonych narzędzi pokładowych. Zestaw zawiera wszystko, co jest potrzebne do montażu, co w branży rowerowej nie zawsze jest oczywistością.

Opony z klockami mają dobrą przyczepność i cicho się toczą. © Rudolf Huber

Po nieco ponad półgodzinnym skręcaniu wszystko jest gotowe: wyjmowany akumulator o praktycznej na co dzień pojemności 450 watogodzin (Wh), elegancko umieszczony w dolnej rurze ramy, jest naładowany. Ruszamy - i od razu staje się jasne: choć Eskute podaje zakres wzrostu rowerzysty od 1,60 do 1,90 metra, aby rower pasował do długonogiego użytkownika o wzroście 1,75 metra, potrzebna jest dłuższa sztyca podsiodłowa. Standardowy element ma 30 centymetrów i jest nieco za krótki; zaradzić temu może sklep rowerowy - albo ponownie internet.

Pierwsza jazda jest naprawdę ekscytująca, zważywszy na dość nietypową dla testującego zasadę działania napędu. Nie ma tu bowiem silnika centralnego, lecz bezszczotkowy silnik przekładniowy producenta Bafang, działającego na całym świecie, zintegrowany z tylnym kołem. Jego moc do 250 watów jest dostarczana, gdy czujnik wykryje naciskanie pedałów.

Trzeba uwzględnić w swoim stylu jazdy lekkie opóźnienie przy ruszaniu oraz ochocze dalsze pchanie jeszcze krótko po zaprzestaniu pedałowania - ale można się do tego szybko przyzwyczaić. Nowością jest też to, że silnik szczególnie energicznie pomaga, gdy pedały naciska się raczej bardzo delikatnie. Można to jednak dobrze włączyć do planowanego treningu.

Bardzo pozytywne jest wrażenie podczas pedałowania, gdy przy nieco ponad 25 km/h silnik, zgodnie z przepisami, przestaje działać. Nie stawia wtedy praktycznie żadnego oporu; użytkownicy starszych silników centralnych Boscha mogą tu przekonać się, jak mógłby wyglądać ten stan jazdy. Po płaskim terenie jedzie się lekko i swobodnie, przynajmniej do około 30 km/h. Potem ogranicza nas prawidłowo wyregulowana siedmiobiegowa przerzutka Shimano Tourney, której przełożenia nie są szczególnie długie: kto jedzie wyraźnie szybciej niż 30 km/h, kręci pedałami z częstotliwością przypominającą Lance'a Armstronga na mecie Tour de France.

Także na podjazdach Eskute radzi sobie dzielnie. Dopiero gdy robi się bardzo stromo, brakuje mu tchu - przy maksymalnym momencie obrotowym wynoszącym 32 niutonometry ciężkie górskie etapy są po prostu poza jego możliwościami. Ale Voyager wcale nie został do tego stworzony. Ma wygodnie dowozić do celu zwykłych rowerzystów poruszających się po mieście, poza miastem, a od czasu do czasu także po szutrowej drodze. I właśnie to robi.

W zależności od użytkownika i profilu trasy możliwe są przy tym całkiem długie odcinki. Kto nie korzysta cały czas z piątego, czyli najwyższego poziomu wspomagania, i częściej jeździ po płaskim terenie bez wsparcia silnika, może bez problemu przejechać na jednym ładowaniu akumulatora 70, 80 lub więcej kilometrów.

I to bez nadmiernego obciążania organizmu, ponieważ ergonomia Voyagera jest dobrze dopracowana i także podczas dłuższej jazdy siedzi się wygodnie. Przyczynia się do tego również fakt, że ważący z akumulatorem około 25 kilogramów rower sprawia bardzo stabilne wrażenie i zupełnie niewzruszony pokonuje zjazdy z prędkością 50 km/h i większą.

Za zatrzymywanie budżetowego roweru odpowiadają dwa mechaniczne hamulce tarczowe, które nie działają tak agresywnie jak hydrauliczne, ale przy mocnym pociągnięciu klamki zapewniają całkowicie wystarczające opóźnienie. I jeszcze jedno: tam, gdzie nie ma hydrauliki, nie ma się też co zepsuć.

To, że Voyager wygląda stylowo, jest bardzo przyjemnym dodatkiem, zwłaszcza w obliczu jego dumpingowej ceny. Sprawia wrażenie dobrze wykonanego z każdej strony, matowy lakier jest równomiernie nałożony, a linia nadwozia jest udana. Przedni widelec amortyzowany dobrze spełnia swoje zadanie; ogólnie stabilność i solidność Voyagera, także na bardziej wyboistych trasach, są przekonujące w stosunku do ceny - w tym zakresie spodziewaliśmy się znacznie mniej.

W ramach dodatkowego udogodnienia ten bardzo prosty w obsłudze chiński rower ma nawet wbudowane wspomaganie prowadzenia: wystarczy nacisnąć przycisk minus ustawienia wspomagania - i rower elektryczny MTB zaczyna się poruszać. Każdy, kto podobnie jak autor niejednokrotnie mozolnie pokonywał strome podjazdy lub szlaki na rowerze typu pedelec bez tego pomocnego rozwiązania, szczególnie to doceni. Więcej testów rowerów elektrycznych Eskute można przeczytać tutaj.

Źródło: Ten artykuł można znaleźć również na stronie autothemen.com.